Kadınlar mı daha çok arada kalır, arada kaldığını hisseder? Evi ile işi arasında kalmak, ailesi ile kocası arasında kalmak, çocuğu ile işi arasında kalmak, annesi ile babası arasında kalmak… Ne kadar çok şeyi idare etmeye çalışıyoruz. Bu kadın olmaktan mı kaynaklanıyor acaba? Bence biraz herkesi memnun etme çabası yüzünden oluyor. Bunu da ancak bir kadın yapmak için uğraşır zaten, sonunda başarılı olamayıp, her şeyi daha da karıştırmasına rağmen.
Tamam, bu konuda başarılı olan, cin gibi kadınları bu tespitimin dışında bırakıyorum. Ben yapamıyorum en azından. Ne zaman herkesi mutlu etmek için çabalasam, sonunda birileri daha mutsuz oluyor, ben de gerçekten arada kalıyorum. Var mı bunun bir yolu? Bana “boşver, herkes kendi hayatından sorumludur, bir şeyleri değiştirmek için uğraşma” demeyin. Çünkü ben de o hayatların doğrudan etkisi altındayım.
Gerçi Kelebek Etkisi filmindeki gibi (ki bunun teorisini de çok etkileyici buluyorum) neyi değiştirmeye, düzeltmeye çalışsam bir şekilde bozuluyor. Arada kaldım, kaldım, kaldım…
